به نام سه حرفی قشنگ به دوستانم سلامی عاشقانه شما را دوست دارم صادقانه از الطافی که در حقم داشتید نهال مهر را پر بار کاشتید شما را زحمتی دارم اکنون به چشمانم کشم من خاک پاتون از اخباری که از عشقم دارم گرفتار مصیبت گشته یارم کنون نزدیکیم به شهر محرم به تاسوعا و عاشورای مکرم شما را می دهم سوگند به این ماه به من یاری رسانید در این راه در این راه جز خیر و صلاح نیست نشانی از غم و جنگ و گناه نیست بود زحمت من نزد شمایان دعای خیرتان نزد خدایان ۱ به هنگام عبادت پیش خالق به حین خواندن قرآن ناطق به داغ دل مسکینان و مردم به حق خون آن مولای سوم خدای احمد و نوح و بزرگان گره از کار یارم باز گردان (۱): خدایان مربوط به هر قوم،مذهب،فرقه، و سنت میباشد. به قلم مشکی بوی با سلامی مجدد به دوستانم.از لطفی که تو نظراتتون به من داشتین سپاسگذارم.البته یه خواهش هم دارم و اون اینکه یه جوری نظر بدین که دیگه ازم نخواین بین خودمون بمونه.بزارین همه احساساتتونو بدونن که چقدر قشنگه. این شعری که الان گذاشتم جوابی به جواب اوست. نام سه حرفی قشنگ سلامی دوباره به جان جانانم از اینکه خوانده ای شعر مرا خوشحالم امیدوارم که نیتم را فهمیده باشی هدف این بود،منتظرت میمانم شنیدم جواب تو را از طریق پیام جوابی که به کرات شنیده و حیرانم دلیل تو چه بود از این زشت عمل حقی برایم قائل باش و سزاورم برداشت کردم از کلام شیرینت ز چیزی آزرده خاطری و من نگرانم آن که برای رهایش اجازه هست نیاز ولی تو صاحب اختیاری و من میدانم گریان گشته ای برای مشکل کی؟ برای تنهایان،خوب منم تنهایم خواستم بدانی برای مشکل نو بخواست خدا حل گشته و من توانایم نشستم منتظر برای کسب اجازه تو نگهبانیش با من و کنون من نگهبانم منی که جایم را داده ام به رندان پیر برای بهبودیش دعا گوی و نالانم به قلم مشکی بوی این شعر برآمده از یه داستانه.حالا واقعی یا خیالی بماند.امیدوارم خوشتون بیاد.نظر یادتون نره.البته دوستان مخصوصی که نظرات خاصی دارند میتونند نظرشونو بفرستن به ایمیلم. meshkiboy@yahoo.com به نام سه حرفی قشنگ روزگاریست که من در صددم بازگویم غم عشقم،غم سوز جگرم غم من حاصل افکار من است حاصل از فکر فراوان من است اولی بود که پایان نداشت دلبری بود که همتا نداشت نام نقشینه و زرینه گلم چو نگار نقش بسته است به دلم گفت روزی به حال مستی تا به کی بی خبر از من هستی من همانم که تو را می دارم دوست؛حتی اگر از من بگیرند جانم بگفتا دل به من با آه و زجه که بی تابم،علیلم مثل بچه شنیدم که گفت او را دوست دارم چو مجنون لیلیم را دوست دارم گذشت از آن مبارک چند روزی چنان کز خاطرم رفت تیره روزی به هر باری که من او را بدیدم خودم را کنج آغوشش کشیدم عسل بود طعم لبهای درشتش گره می خورد دستانم به پشتش بگفتا از خودت هوشمندتر نیست به خود عشق کسی جز عشق من نیست چو مادر می داد هر دم مرا پند که عشقت نزد من باشد چو فرزند اگر هم مشکلی می آمد سراغش مرا محسوس می دید در کنارش بگفتا محرم راز منی تو دلیلش این بود، آز منی تو به چشماش چو می افتاد نگاهم هویدا می گشت نقش و نگارش بپرسیدم ازش کای نقش رنگین چه علت دارد این افکار شیرین جوابی داد همچون رعد پر برق که با افراد دیگر می کنی فرق بود فرق تو با دیگر یاران نجابت داری و خیلی فراوان تو هستی مهربانتر از کسانی که دارند ادعای دوستانی؟ من آن بودم که پیدایت کردم سر و جانم فدایت می کردم از آن ایام میمون آمد و رفت به جایی شد که یارم به سفر رفت برای من سفر یعنی جدایی به این خاطر کزو نامد ندایی به هنگام رجوعش گفتم ای یار کجایی رفتی و کردی ترک دیدار؟ مرا از یاد بردی به همین زود از این کارت چه حاصل آمد و سود؟ فقط خواستی که من را خرد بینی دل من را شکستی این چنینی ندا آمد به من از جانب او که من کار درست کردم نه جادو بگفتا که وجدان درد گرفتم بفکرم آمد وقتت را گرفتم تو باید زندگیت را بسازی نه آنرا در کنار من ببازی یکی دو سه دروغ دیگر هم گفت به فکر اینکه باور کردم و خفت منم پرمدعا بودم از خویش نکردم باور آن حرفهای پاپیش نبود حرف های پوچش جز بهانه مثالش را ندیدم در زمانه به خود گفتم که ای دلدار سوخته به فکرم،به غریبه دل دوخته همانی شد که من با هوش سرشار بیفتادم به دنبال دل یار به هر راهی که می شد پا گذاشتم به هر خاکی که دیدم سر گذاشتم بدانجایی رسیدم با فکر بسیار چگونه ممکن است،در غربت و یار؟ نباشد این سفر چون تیر کماندار ! نشان دومی از دیدن یار ! اگر از قبل بوده که چگونه؟ به من راست می گفتش یا بهونه به کاری دست بردم من که چند بار از او عذرخواهی کردم به تکرار بخواندم نامه های قبل و بعدش درآوردم سخن،از جمله نامش(۱) بدانستم که فرضم به یقین شد خیانت آخر عشق متین شد چنان خشمگین گشتم من از این کار که دائم می زدم من سر به دیوار برایش گفته بود حرفهای شیرین دقیقاً مثل آن حرفهای دیرین در آن حالات فقط این بود دعایم خداوندا ! بخشکان اشکهایم بقدری من نفرین کردم او را سزایش را بده رب اهورا کلنجار رفتم بسی با خود که آیا بگویم من به او دانسته ها را ؟ سرانجام گفتمش کای یار خائن بدانم هرچه کردی با قرائن چو بشنید این مسائل از زبانم برآشفت و سریع افتاد به جانم بگفتا این رازها را از که دانی که این گونه سرور از من ستانی؟ از آن لحظه که رازش برملا شد تمام کرده هایش جابجا شد همانی گشت کز قبل بود سلامش ولی افسوس از ترس بود تمامش بترسید و بگفت ترسم از این است بخواهی آبرویم را بریزی،این چنین است بگفتم این مهم باشد که رویت به پیش من ریخته است آبرویت بفکرش این بود با ناز و ملاقات مرا ساکت کند از ترس مکافات نمی دانست که بی شک زخم خوردم به سان این خیانت زهر خوردم دگر جایی نداشت او در دل من که وی ترسد از این بار غم من به محض اینکه دید آرام گشتم دگر دنبال علت من نگشتم نشان دادش به من آن روی سکه که اشک از گونه هایم کرد چکه دگر در پیش او محفل نداشتم مثال ارزنی ارزش نداشتم بدیدم تا که از او این رفتار به دل گفتم که عشقت را نگه دار دگر عشقت برایش نیست همدم فراموشش بکن آهسته،کم کم بدانم این محال باشد چه دشوار عزیزم،عشق من،خدانگهدار اگر داری ز من خواست عیادت کنون صبر کن،دیدار به قیامت برو دنبال شور و عشق و مستی دلش را غم مده با هر که هستی الا ای که می خوانی شعر من را اگر دیدیی روزی عشق من را ز من این پیغام را دهیدش که باشی تا ابد تنها امیدش همیشه گرم و نرم باشد جایش فقط پاکم نکن از خاطراتت اگر خواهی چنین آسوده باشی رضایم من،اگر تو شاد باشی کنون مهرت به غیر از ما چو دیدیم نهال وصل تو از خود بریدیم (۱): منظور از نامه در اینجا میتونید ایمیل برداشت کنید. به قلم مشکی بوی من بعد از گذروندن یه سری از مشکلات دوباره اومدم.البته هنوز باهاشون درگیرم ولی ... یه مثنوی سرودم که تو کار ثبتشم.به محض اینکه ثبتش تموم شد میزارم واستون که بخونینو نظر بدین. زیاد منتظرتون نمیزارم.دوستون دارم. 
| Design By : Pichak |
